“……….. en zullen niet meer dorsten”
Openb. 7: 16 en 17.

Geliefde christenen, hier is het onze taak een groot gedeelte van onze tijd aan onze aardse roeping te besteden. Het is onze opdracht ons brood te verdienen, te ploegen, te zaaien, te oogsten, te spinnen en te weven.
Maar in de hemel, dáár zullen al onze krachten aan de dienst van God worden gewijd. Wij zullen voor Hem staan, en Hij zal onder ons wonen. Het zal een eeuwige sabbat zijn. Wij zullen eeuwig leven om God lief te hebben, te aanbidden, te verheerlijken en te loven.
Wij moesten nu al een groot gedeelte van onze tijd die ons hier gegund is, daaraan besteden.
Sommige mensen denken dat zij God niet kunnen dienen dan door zieken te bezoeken en andere goede dingen te doen, terwijl juist het wezenlijke van alle godsdienst in de aanbiddende liefde van de ziel gelegen is.
We zijn dan niet meer in de woestijn. Hier zijn we als een kudde in de woestijn, vaak is onze ziel hongerig en dorstig en zwaar beproefd. Menigmaal is het ons alsof we niet verder kunnen, dat we neerzinken om te sterven. Dikwijls ondervinden we verzoekingen die ons te sterk of vervolgingen die te zwaar vallen om ze te verdragen.
Maar als we met Christus zijn, zullen we niet meer hongeren en dorsten. Al onze smarten zijn dan voorbij. Leer Hem te verheerlijken in het vuur van de beproeving, leer Hem lof te zingen in de woestijn.
Vader, Zoon en Geest zullen ons zegenen. Het Lam Dat voor ons gestorven is, zal onze Leidsman zijn. Wij zullen altijd het onderpand van onze zaligheid in onze Borg voor ons zien. Geen vrees zal ooit meer onze ziel bevangen. De Geest zal daar zijn gelijk de levende fonteinen der wateren.
De Vader zal ons tot een Vader zijn. Hij zal onze tranen afwissen, de tranen van ons aardse leven.

R.M. Mc Cheyne